Początek piłki nożnej w Polsce

Polska na początku XX wieku nie może w pełni skorzystać z szybkiego rozwoju sportu, a w tym piłki nożnej jaki dokonuje się w świecie. Trudne warunki pod okupacją zaborców Prus, Rosji i Austrii zdecydowanie utrudniają rozwój sportu. Jedynie w zaborze austriackim, gdzie nie było aż tak dużych restrykcji działacze-hobbiści organizują pierwsze zespoły ćwiczących. Zaczynają powstawać coraz liczniejsze towarzystwa, m.in. Towarzystwo Zabaw Ruchowych we Lwowie i zakładają ogniska zajęć sportowych. Z radością do tych form ruchu podchodzi młodzież, która poznaje nową grę o nazwie piłka nożna. Futbol wprowadzali nauczyciele gier oraz zagraniczni trenerzy gimnastyki i kolarstwa. Piłka nożna we Lwowie trafia w końcu do szkół, gdzie I i II Szkoła Realna oraz III i IV Gimnazjum stają się pionierami polskiego piłkarstwa. W 1903 przy gimnazjum zostaje założony klub Sława, który rok później zmienia nazwę na Czarni Lwów i staje się oficjalnie pierwszym klubem piłkarskim w Polsce. Powstanie Czarnych pociąga za sobą zakładanie innych klubów. I tak w 1905 do rywalizacji włącza się Lechia Lwów, Pogoń Lwów, Hasmonea Lwów, Maraton Lwów i inne mniej znane. Zawodnicy Czarnych Lwów w celu rozsławienia piłki w Polsce rozgrywają w wielu miastach mecze pokazowe. Po takim pokazie w Krakowie 1906 i 1907 roku powstają Wisła i Crakovia Kraków, w Przemyślu - Polonia i San, w Rzeszowie - Resovia, w Tarnowie - Tarnovia i wiele innych. Wraz z szybkim wzrostem klubów piłkarskich w Galicji, wzrasta również poziom piłki nożnej. Działacze polscy nawiązują się kontakty  z austriackimi, czeskimi czy węgierskimi przekazując liczne nowinki. W zaborze rosyjskim młodzież nie miała takiej swobody jak w Galicji. W Kongresówce podpatrywano jak organizowane są zawody piłkarskie przez cudzoziemców, którzy zatrudnieni byli w fabrykach w Warszawie czy Łodzi. Grano oczywiście dla rozrywki. Niemniej jednak takie "inwigilacje" zakończyły się organizowaniem przez młodzież polską potajemnych, nieoficjalnych rozgrywek. W Warszawie powstają "dzikie" zespoły "Korona", "Warszawianka", "Merkury", które w ogrodach Raua grają w piłkę nożną. Podobnie rzecz dzieje się w Łodzi.
W 1915 zaczynają powstawać pierwsze kluby piłkarskie. W Warszawie "Polonia", rok później "Legia" i inne "Korona", "Pogoń", "Slavia", "Syrena". W Łodzi trochę wcześniej bo w 1908 roku z młodzieżowego, szkolnego klubu "Łodzianka" powstaje ŁKS Łódź.
Dość ostro władze Pruskie traktowały działaczy polskich zakładających kluby piłkarskie w ich zaborze.
Drużyny niemieckie rozgrywały swoje spotkania, Polakom natomiast nie wolno było zakładać swoich klubów. Aczkolwiek, lepsi zawodnicy grali nielegalnie w pruskich drużynach. Pomimo jednak ostrych restrykcji w latach 1904-1908 powstały: "Venetia", "Posnania", "Ostrovia", "Warta", "Unia", "Pogoń" i inne.
Trochę później budzi się Śląsk i tu w 1920, w okresie plebiscytowym powstają: "Polonia" Bytom, "Pogoń" Katowice czy "Ruch" Chorzów oraz inne kluby.
Piłka nożna w Polsce pomimo trudnej sytuacji w jakie znaleźliśmy się w czasie zaborów zdobywa sobie tysiące sympatyków, a jej rozwój świadczy o wielkim zaangażowaniu i patriotyzmie ówczesnych działaczy i młodzieży, którzy niekiedy pod groźbą utraty życia poświęcając się dla Ojczyzny, wbrew zakazom dążą do powstawania zrzeszeń. Trzeba sobie zdawać sprawę, że kluby te nie powstają li tylko z myślą grania w futbol, powstają po to, aby zachować Polskość,  kultywując język, tradycje i kulturę polską.
Jak dobrze piłka nożna przyjęła się w Polsce niech świadczy fakt, że już w grudniu 1918 roku, zaraz po odzyskaniu niepodległości utworzony zostaje PZPN - Polski Związek Piłki Nożnej, który składa akces przystąpienia do FIFA. W 1921 roku, po przyjęci do struktur FIFA, reprezentacja Polski rozgrywa swoje pierwsze spotkanie międzypaństwowe z Węgrami, ulegając jej nieznacznie 1-0. W tym samym roku poznajemy mistrza Polski, którym zostaje "Cracovia" Kraków.
O wpływie "lżejszego" traktowania i szybszego rozwoju piłki nożnej w Galicji nad innymi zaborami niech świadczy fakt, że do II wojny światowej mistrzami Polski były drużyny z Krakowa, Lwowa i Chorzowa z mały wyjątkiem, kiedy to w 1929 roku Warta Poznań zdobyła ten zaszczytny tytuł.
Przed II wojną światową reprezentacja naszego kraju dwukrotnie bierze udział w Mistrzostwach  Świata.
W 1933 w eliminacjach ulegliśmy Czechosłowacji 1:2. Znacznie lepiej zaprezentowaliśmy się w 1937 roku. Po zwycięstwie 4-0 i nikłej porażce 0-1 wyeliminowaliśmy Jugosławię, by w ćwierćfinale ulec 5-6, po dogrywce, Brazylii.
Okres międzywojenny to również udział Polaków w Olimpiadach. W 1924 roku, w Paryżu trafiamy na Węgrów, którzy ogrywają nas i eliminują z dalszych rozgrywek. Drugi nasz udział w 1936 roku w Berlinie można uznać za największy sukces reprezentacji Polski okresu międzywojennego. Polska drużyna ogrywa Węgrów 3-0, Anglię 5-4 i przegrywa z Austrią 3-1. Dociera do małego finału, gdzie w meczu o brązowy medal ulega nieznacznie drużynie Norwegii 3-2.
W czasie okupacji niemieckiej rozwój piłkarstwa polskiego został zahamowany, ale nie do końca. Pomimo licznych zakazów, represji i łapanek Polacy grają potajemnie w piłkę. Wielu piłkarzy jednak traci życie walcząc z Niemcami na wielu frontach. Po zakończeniu wojny, mimo zniszczonej infrastruktury już w 1946 wyłoniliśmy mistrza Polski, który została Polonia Warszawa. Polskie piłkarstwo rozwija się w dobrym kierunku o czym świadczą spektakularne wygrane z ZSRR 2-1, Danią 5-0, Francją 3-1, Węgrami 2-1, Brazylią 1-0 , Holandią 4-1 czy Anglią 2-0. Najlepszy czas lat powojennych to lata 70 i 80. W 1972 roku w Igrzyskach Olimpijskich w Monachium zdobyliśmy złoty medal, na Mistrzostwach Świata w 1974 roku w Niemczech zajęliśmy trzecie miejsce. Na Igrzyskach w Montrealu (1976) zdobywamy srebrny medal, a w 1978 w Argentynie zajmujemy miejsce tuż, tuż za podium w Mistrzostwach Świata.
Lata 80 to trzecie miejsce w MŚ w Hiszpanii, zakwalifikowanie się do  finałów MŚ w Meksyku (1986) oraz liczne sukcesy reprezentacji młodzieżowych.






vitamoc.pl  - żyj zdrowo i aktywnie

piotrmakijenko.pl/Kurs.html  - Darmowy kurs zarabiania przez internet

Nowożytna piłka nożna

Mówi się, że kolebką nowożytnej piłki nożnej jest Anglia. I trzeba chyba zgodzić się z tym faktem, ponieważ w Anglii piłka nożna została jako pierwsza gra sportowa wprowadzona do nauczania wychowania fizycznego w szkołach, pierwsze kluby piłkarskie powstały w Anglii i Anglia szczyci się ujednoliceniem przepisów piłki nożnej, które miały miejsce na zjeździe przedstawicieli istniejących klubów sportowych w Londynie, w 1863 roku.
Kolejnymi faktami potwierdzającymi przywództwo Anglików w powstaniu gry o nazwie football jest założenie w roku 1888 ligi piłkarskiej i wprowadzenie zawodowstwa. Poza tym samo przyjęcie tej gry przez kibiców przeszło najśmielsze oczekiwania. Otóż   mecz o mistrzostwo w 1923 roku pomiędzy drużynami Westham i Bolton obserwowało ponad 120 000 widzów. Anglia zatem to prawdziwa kolebka piłki nożnej, której
duże zainteresowanie zaczyna przenikać do innych państw Europy, gdzie w krótkim czasie zdobywa olbrzymią popularność. Dlatego w 1904 roku zostaje utworzona FIFA - Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej. Podniosło to jeszcze bardziej autorytet piłki nożnej i wzmocniło organizacyjnie poszczególne związki, które weszły w skład  Federacji. Za chwilę dzięki kontaktom handlowym piłka nożna trafia na kontynent południowoamerykański, gdzie w niektórych krajach zdobywa pierwsze miejsce wśród gier zespołowych, a ich reprezentanci będą zmagać się o tytuł najlepszych na świecie.
vitamoc.pl  - żyj zdrowo i aktywnie

piotrmakijenko.pl/Kurs.html  - Darmowy kurs zarabiania przez internet

Piłka nożna w odległych czasach

Początków piłki nożnej można doszukiwać się w czasach starożytnych. Jak podają niektóre źródła najstarsze wiadomości o tej najpopularniejszej grze pochodzą z kronik chińskich, ok. V wieku p.n.e.. Jak z nich wynika gra w piłkę nożną była częścią szkolenia żołnierzy cesarza.Chin. W starożytnej Grecji grano w epyskyros i harpaston - gry z namiastką futbolu i rugby. Piłka była wykonana zazwyczaj z pęcherza zwierzęcego wypchanego suchą trawą, pierzem lub sierścią zwierzęcą. Dowodem  na gry przypominające futbol i rugby są zachowane liczne rysunki, rzeźby lub relikty.
Rzymianie, którzy przejęli od Greków wiele elementów życia kulturalnego również grali w piłkę. Najbardziej przypadł im do gustu harpaston, który w wojsku była podstawową grą żołnierzy. Średniowiecze to czas kiedy różne formy sportowe zaczęły interesować Anglików o Francuzów. Ci ostatni zauroczeni harpaston grali w swoją grę o nazwie soule, polegającej na przeniesieniu piłki w umówione miejsce. Gra była bezpardonowa i odbywała się bez żadnych przepisów. Podobnie było w Anglii, gdzie grano na ulicach czy skwerach. Jako, że te gry nie regulowały żadne przepisy dochodziło do wielu wypadków. Dlatego bardzo często władze lokalne, a potem nawet edykty królewskie zakazywały tak brutalnych zabaw i gier z piłką, która w XIV wieku nazwana została football.
Najbardziej przypominającą obecną piłkę nożną grą było calcio. W calcio grano we Włoszech. Pole gry podzielone było na dwie części, bramki utworzone były ze specjalnych namiotów, a liczba zawodników wynosiła 27 w każdej drużynie.
vitamoc.pl  - żyj zdrowo i aktywnie

piotrmakijenko.pl/Kurs.html  - Darmowy kurs zarabiania przez internet